Folder begeleiding en ondersteuning van studenten met TOS.
Als ouder ben je soms radeloos. Wat kan ik doen en wat kan ik beter niet doen? Eerst heb je een kind met TOS, daarna een puber met TOS en uiteindelijk een student met TOS.
Vorig jaar kon bij ons thuis de vlag uit. Na jaren op de middelbare school was daar eindelijk het felbegeerde diploma. Een scholier met TOS die een havodiploma behaalt en na al die jaren ineens vrij de wereld in mag stappen.
Voor ons als ouders was het niet de eerste keer dat de vlag uitging. Je kunt het ene kind niet met het andere vergelijken. Jaren eerder haalde onze oudste ook zijn diploma, maar pas nadat de vlag eerst halfstok had gehangen. Na een herkansing kon het feest alsnog beginnen. Vorig jaar liep het in één keer goed af.
Soms ben je nog trotser op iets dat na veel moeite is bereikt dan op iets dat vanzelfsprekend lijkt te gaan. Natuurlijk hoop je dat je kind haalt wat bij hem of haar past. En of dat nu vmbo of vwo is, maakt niets uit voor hoe trots je als ouder bent. Het behalen van een mijlpaal is altijd een moment om bij stil te staan.
En dan is je kind ineens student. Geen school meer om de hoek of op fietsafstand. Geen mentor meer die met jou wil kennismaken. De student is volledig eigenaar van zijn of haar eigen leerproces. Dat gaat soms met vallen en opstaan.
Ook daar hadden we als ouders al ervaring mee. Soms maakt je kind eerst een keuze die later toch niet de juiste blijkt te zijn. Dat brengt teleurstelling met zich mee. Misschien ook schaamte en een deuk in het zelfvertrouwen. Toch is een verkeerde keuze niet per se verkeerd. Je leert er juist van. Omgaan met tegenslagen hoort bij het leven en maakt mensen vaak sterker.
Studenten met TOS hebben recht op begeleiding. TOS valt onder een functiebeperking. Kijk daarom goed welke ondersteuning de opleiding biedt. Meldt dit vooraf aan, zodat alles op tijd geregeld kan worden. Denk aan extra tijd bij tentamens en toetsen, of hulp bij het plannen en organiseren. Of die begeleiding op tijd beschikbaar is, blijft soms de vraag.
Als ouder kun je uiteindelijk alleen nog wijzen op de mogelijkheden en een veilige thuisbasis bieden. Een plek waar je kind terechtkan met vragen. Waar het zichzelf kan zijn, kan bijkomen, opladen, inspiratie kan opdoen en goed verzorgd wordt. Meer kun je eignelijk niet doen.
Al zou ik die begeleidende rol soms nog graag op me nemen. Toch is het beter is om je kind stap voor stap los te laten.